- بیان مسئله
برای دهههای متمادی سیاست خارجی رژیم صهیونیستی متاثر از چالشهای محیط امنیت پیرامونی این رژیم بیش از هر چیز بر پایه تهدیدات امنیتی، تنشها و خصومتهای منطقهای و مجموعهای از پویاییهای درهم تنیده محیط بینالملل بوده است. این رژیم در قالب یک دولت کوچک با دسترسی محدود به منابع طبیعی همچون نفت و گاز و تاریخچه دیرپایی از منازعات و درگیریهای گسترده نظامی، امنیتی و اطلاعاتی در تلاش برای تحکیم بقای خود با اتکا به برقراری اتحادهای راهبردی با قدرتهای بزرگ جهانی و اداره محیط منطقهای بیثبات خاورمیانه بوده است.
با این حال این روند با آسیبپذیریهای بسیاری برای این رژیم نیز همراه بوده است که در نتیجه آن از میزان کارآمدی ظرفیت و توان دیپلماتیک، میزان تاثیرگذاری و گستره نفوذ منطقهای رژیم صهیونیستی و در نهایت مشروعیت و شناسایی بینالمللی این رژیم کاسته است.
مروری بر ادبیات علمی موجود در زمینه آسیبپذیریهای سیاست خارجی رژیم صهیونیستی بیانگر تفوق رویکردهای نظری ساختارگرایانه و عقلانی است. پژوهش پیشرو در تلاش است تا بنیانی نوین را برای ارزیابی آسیبهای پیشروی سیاست خارجی رژیم صهیونیستی بر پایه چهارچوبهای تصمیمساز برای اولویتبندی آسیبپذیریهای سیاست خارجی این رژیم پیشروی مخاطبین قرار دهد.
- سؤالات اصلی و فرعی پژوهش:
۱.۳. سؤال اصلی:
- آسیبپذیریهای رژیم صهیونیستی در حوزه سیاست خارجی، کدامند و اولویتبندی آنها برای جمهوری اسلامی ایران چگونه است؟
۲.۳. سؤالات فرعی:
- آسیبپذیریهای رژیم صهیونیستی در حوزه سیاست خارجی کدامند؟
- شاخصهای اولویتبندی این آسیبپذیریها کدامند؟
- اولویتبندی آسیبپذیریها براساس شاخصها چگونه است؟
- اهمیت و ضرورت
شناسایی آسیب پذیری های سیاست خارجه اسرائیل و اولویت بندی آنها در چارچوب پژوهش پیشنهادی به دلایل حائز اهمیت است:
- نخست آنکه در سالهای اخیر در سایه تحول در نگرش راهبردی رژیم صهیونیستی نسبت به جمهوری اسلامی ایران، به ویژه بازیگران همسو تحت عنوان «محور مقاومت»، تلاشها به منظور محدودسازی ظرفیت و توان تاثیرگذاری کشورمان به یکی از اصول دکترین سیاسی و امنیتی- اطلاعاتی و حتی نظامی رژیم صهیونیستی در مواجهه با ایران مبدل شده است. افزایش ضربات رژیم صهیونیستی به منافع حیاتی کشور در داخل در اشکالی چون اقدامات خرابکارانه ضد مراکز و تاسیسات حساس نظامی و هستهای، ترور مقامات و مسئولین سیاسی، امنیتی و علمی کشورمان در داخل، افزایش حملات نظامی به کشورها و نیروهای مقاومت در عراق، سوریه و لبنان، ضرورت بازنگری در الگوهای مواجهه و تقابل با این رژیم را اجتناب ناپذیر میسازد. این مسئله به ویژه در سایه تلاشهای تلآویو برای بهرهگیری حداکثری از ظرفیتهای دو و چندجانبه دیپلماتیک از یکسو و هدایت کارزارهای رسانهای و دیپلماتیک به منظور تخریب وجهه نظام جمهوری اسلامی ایران و تهدیدانگاری از کشورمان در سطح منطقهای و بینالمللی اهمیت مضاعفی مییابد؛
- پژوهش حاضر فرصتی را به منظور ارائه چارچوبی تحلیلی از سیاست خارجی رژیم صهیونیستی مبتنی بر احصای دقیق نقاط آسیبپذیری این رژیم و طبقه بندی کردن آن میسر خواهد ساخت؛
- با شناسایی و اولویتبندی کردن آسیبپذیریهای سیاست خارجی رژیم صهیونیستی، زمینه برای ارائه راهبردهای عملیاتی و عینی با هدف محدودسازی و ضربه به ظرفیتهای دیپلماتیک این رژیم در کلیه سطوح داخلی، منطقهای و بینالمللی فراهم خواهد شد؛ امری که میتواند در صورت کاربست توصیه های نهایی آن توسط نهادهای تصمیم ساز در جمهوری اسلامی ایران به کاهش ظرفیتهای دیپلماتیک تلآویو و مشروعیت این رژیم در سطح بینالمللی منجر شود؛
- شناسایی آسیبپذیریهای سیاست خارجی رژیم صهیونیستی میتواند نقشی موثر را در برقراری ثبات در محیط پرتنش کنونی منطقه خاورمیانه که بیش از هر چیز متاثر از سیاستهای توسعهطلبانه این رژیم است، رقم زند. در حقیقت با شناسایی این نقاط آسیبپذیری میتوان امیدوار بود که اقدامات موثری را با هدف تحدید توان و ظرفیت سیاست خارجی و دیپلماتیک رژیم صهیونیستی با هدف تغییر موازنه قدرت و احیای توان بازدارندگی برای برقراری و تثبیت ثبات در منطقه به مرحله اجرا در آورد.
- روش و ابزار گردآوری اطلاعات
پژوهش حاضر عمدتا متکی بر جمع آوری داده ها با اتکا به روش اسنادی و کتابخانه ای و بهرهگیری از مصاحبه است
- روش پژوهش
در پژوهش حاضر به منظور احصای آسیبهای مزبور و اولویت بندی آنها از روش «فرایند تحلیل سلسله مراتبی» (AHP) و TOPSIS استفاده شده است تا بدین شکل چارچوبهای چند متغیره تصمیمسازی را ارزیابی و ما را در اولویتبندی آسیبپذیریهای مزبور یاری کنند.
- روش تحلیل اطلاعات
در پژوهش حاضر بنابر ضرورت های مدنظر از روش های ترکیبی (Mixed Methods) کمی و کیفی برای تحلیل اطلاعات استفاده خواهد شد. برای بهرهمندی از روشهای مبتنی بر AHP و TOPSIS نیازمند بهره مندی از دانش فنی و نرمافزاری خواهیم بود و برای جنبههای کیفی نیز تلاش خواهد شد تا علاوه بر روشهای اسنادی از مصاحبه با کارشناسان و صاحبنظران به عنوان ابزاری عینی برای اعتبارسنجی و تحلیل دادههای جمعآوری شده استفاده شود.
